Astrid maakte haar tuin groener met advies van Tuinrangers
‘Begin gewoon!’

5 jaar geleden stond Astrid in haar grote tuin in Klaaswaal en voelde het meteen: hier wil ik iets mee. Vanuit haar liefde voor dieren begon ze stap voor stap te ontdekken wat de tuin nodig had – en wat zij zelf kon doen. Inmiddels is het een groene, levendige plek vol vogels, insecten en andere dieren. Een bezoek van een Tuinranger gaf haar het gevoel dat ze al op de goede weg was én leverde nog een paar praktische tips op. Dat zou ze anderen zeker ook aanraden.
Gewoon beginnen
Die tuin – maar liefst 1.650 vierkante meter groot – hoort bij haar dijkwoning in Klaaswaal. Er lag een vijver, er was een oude paardenbak en er waren vooral veel mogelijkheden. Zonder vast plan begonnen Astrid en haar man gewoon. “We zijn gaan kijken wat hier al groeit en wat er beter kan”, vertelt ze. Stap voor stap groeide hun tuin langzaam uit tot een plek vol leven.
Een extra paar ogen: de Tuinranger
Astrid was al goed bezig in de tuin, maar bleef nieuwsgierig. Toen ze in Het Kompas een artikel zag over de Tuinrangers, knipte ze het uit. “Ik dacht: ik bel wel eens.” Niet veel later kwam Tuinranger Maria bij haar langs. Dat bezoek bleek een waardevolle stap. “We liepen samen 3 uur door de tuin. Dat was zó fijn”, vertelt Astrid. “Gewoon kijken, praten en ideeën uitwisselen. Ze zag dingen die ik zelf niet meer zag. En misschien nog wel belangrijker: ik kreeg bevestiging. Als je net begint, twijfel je soms. Doe ik het wel goed? Dan is het heel prettig als iemand zegt: je zit op de goede weg.” Zo’n bezoek kan net dat zetje geven om verder te gaan, of om überhaupt te beginnen.
Kleine aanpassingen, groot verschil
Opvallend genoeg waren het geen grote veranderingen die Maria voorstelde. “Ze was juist onder de indruk van de tuin”, zegt Astrid trots. “Het ging om kleine aanpassingen.” Toch maakten juist die details het verschil. De bijenhotels kregen een betere plek. “Ik heb ze in het zuiden gehangen, in de buurt van bloemen”, legt Astrid uit. Ook kwam er een composthoop en er zijn plannen voor een bloemenstrook achter in de tuin, speciaal voor vlinders en bijen. “Je hoeft het niet groots aan te pakken, door kleine dingen te veranderen, zie je al snel resultaat.”
Leren kijken naar wat er al is
In het begin wisten Astrid en haar man niet eens precies wat er in de tuin stond. “We hadden geen benul”, lacht ze. Maar door te lezen en goed te kijken naar wat er in de verschillende seizoenen gebeurt, veranderde dat. Ze leerden herkennen welke bomen, struiken en planten er stonden, wanneer ze bloeien of gesnoeid moeten worden – en wat belangrijk is voor dieren. Astrid houdt alles bij in haar eigen ‘tuinbijbel’. “Zo leer je je tuin echt kennen.”
Ze volgde een cursus Natuurlijk Tuinieren bij Hoekschewaards Landschap en bezocht een Opentuinenweekend van Groei & Bloei en het Hoeksch Groen Festival in Mijnsheerenland. Stap voor stap veranderde haar blik. Wat eerst misschien ‘rommelig’ leek, blijkt nu een paradijs voor vogels, bijen en andere insecten. De paardenbak verdween, maar liet iets waardevols achter: vruchtbare grond vol mest. Er kwamen van lieverlee wat fruitbomen bij – appels, frambozen en bramen – naast de bestaande peren- en pruimenbomen.
Regenwater opvangen
Ook wateropvang heeft haar aandacht. Met 2 regentonnen en simpele emmers vangt Astrid regenwater op, dat ze gebruikt om haar planten water te geven tijdens droge periodes. Daarnaast vindt ze het belangrijk dat tegels plaatsmaken voor nog meer groen. Vorig jaar ruilde ze daarom een betontegel voor een ‘kroostegel’: een tegel waar planten en bloemen doorheen groeien. Een mooi initiatief van HW zoemt. “Misschien is het een klein gebaar, maar als iedereen tegels verruilt voor groen, maken we samen echt het verschil. Ze haalde de tegel op bij Krukla waar gifvrije, onbespoten planten worden gekweekt. “Dat is beter voor insecten.”
Een tuin vol leven
Wie nu door de tuin loopt, ziet vooral leven. Kippen scharrelen rond – allemaal anders van kleur en met een eigen naam. Haar katten struinen door het gras en zelfs het hondje van de buren voelde zich er thuis. En dan zijn er nog de egels. “Ik heb een egelhuis en 2 voederhuisjes”, vertelt Astrid enthousiast. “Met een nachtcamera kan ik zien of ze langskomen. Ik hoop zelfs op jonge egeltjes.” Ze is erg begaan met de dieren. Ze doet mee aan de tuinvogeltelling en egeltelling en plant bewust bloemen, struiken en maakt nestplekjes om meer dieren en insecten aan te trekken.
Samen bouwen aan groen
Astrid haalt ook inspiratie en materialen uit de buurt. Zo ging de Klaaswaalse al 2 keer naar de bomenhub van HW zoemt bij het volkstuinencomplex in haar dorp. “We hebben gratis wat jonge boompjes gehaald, zoals zwarte elzen. Het duurt even voordat het groeit, maar we willen er graag een hegje van maken. Met bijvoorbeeld meidoorn, kornoelje en vuurdoorn. Dat mag door elkaar heen gaan groeien.” In de zomer genieten ze van de schaduw in hun tuin. “Onder onze berk is het heerlijk koel.”
Start vandaag nog
Wat Astrid vooral wil meegeven? Maak het niet te groot. “Begin gewoon ergens. Zelfs met een kleine tuin kun je al iets doen.” Ze zag het zelf tijdens haar cursus Natuurlijk tuinieren: mensen met kleine tuinen die net zo gemotiveerd zijn om bij te dragen. Bijvoorbeeld door verticaal te tuinieren, met planten langs een muur of een groenwand. “Als iedereen iets doet, maken we het samen groener en levendiger.”
Een Tuinranger: een schat aan kennis!
Een Tuinranger inschakelen zou ze iedereen aanraden. “Het is laagdrempelig, gratis en ze denken echt met je mee. Het zijn speciaal opgeleide vrijwilligers met een schat aan tuinkennis. Ze komen niets verkopen, alleen helpen.” Volgens Astrid zit de kracht in hun kennis van de omgeving. “Ze weten wat wel en niet werkt in een tuin op kleigrond, onderaan een dijk of in een windrijk poldergebied. Dat maakt het zo waardevol.” Haar eigen tuin is daar het bewijs van: wat ooit begon als een droom, is nu een plek geworden waar natuur, rust en plezier samenkomen.
